براي تو که خوب نيستي

خوبي؟

دارم حالت را مي‌پرسم. پس مرا خانم خ صدا نکن. بگو "آيدا خوب نيستم"

بعدش حال مرا هم بپرس، يک جوري بپرس که نگم "آره". جواب بدهم، واقعيتش را بگويم، يک جوري بپرس که امن باشد براي حرف، که بگويم "من هم خوب نيستم فقط جنس بد بودن حالم با تو فرق دارد"

بعد بيا بنشينيم يکم از ترس‌هامان براي هم بگوييم، نصيحت نکنيم، به هم دلگرمي ندهيم، فقط حرف بزنيم. که در جواب "خوب نيستم"ات بگويم "من هم"، نگويم "خوب مي‌شوي" نگويم "بيا بغلم". مثل وقتي مي‌ترسم نباشد که براي خالي نکردن توي دلت هيچ نگويم. بگويم، توي دل تو هم خالي بشود و بنشينيم کمي حس بد مشترک داشته باشيم.

 

حس بد مشترک داشتن، آغاز تفاهم است.